Opowieści różne z bokserem w tle
Ares wyskoczył z samochodu wprost na trawnik przed domem, zrobił siusiu i… bezceremonialnie położył mnie na ziemi. Duży, silny pies, śmierdzący niczym skunks, łypnął jednym okiem – nie miał najmniejszego zamiaru słuchać poleceń obcej baby.
Witam, jestem Tina, a jako, że reprezentuję płeć piękną, wieku Wam dokładnego nie podam…no może zdradzę, że około dziesiątki gdzieś lewituje.
Głupio tak pisać o sobie w samych superlatywach, w sumie nie ma się do czego przyczepić, ale dobre wychowanie nakazuje odrobinę powściągliwości i przyzwoitości jako takiej.
Właśnie siedziałam przed komputerem zastanawiając się od czego zacząć naszą historię z Nemo, kiedy wielki, rudy, niemalże 40 kg pies, władował mi się na kolana.
Z Abrą jest duży problem. Jest agresywna przez duże A. Rozmawiałam z pracownikami schroniska, każdy mówi to samo. Abra nie toleruje człowieka. Pracownicy muszą uważać jak wchodzą do kojca w porze karmienia.
Jak większość, szukałam szczeniaka. Miał być pięknym rodowodowym samcem. Chciałam mieć pewność że będzie zdrowy i długo będzie nam towarzyszył. Los chyba miał inne plany.
Dlaczego Fundacja Boksery w Potrzebie nie wypowiadała się, do tej pory, w sprawie Diany i Amora? Przyczyn można wskazać kilka. Przede wszystkim brak odpowiedniej wiedzy; brak wpływu na podejmowane przez inną organizację decyzje; obawa o to, że nasze zdanie zostanie zinterpretowane jako głos „konkurencji”
Tak, nie zaptrzeczam, że to była moja ulubiona rozrywka. Powarczeć na nowe osoby, a może się wystraszą? Niestety niewielu się na to nabiera, sam nie wiem dlaczego. Taki był już mój urok i czar osobisty, a tak się zawsze starałem być groźny. Nawet później, już w nowym domu, zyskałem na dzielni ksywkę Groza, ale wszyscy wymawiali to tak pieszczotliwie, że chyba nie o to im chodziło.
Pewnego dnia w internecie zobaczyliśmy zdjęcie boksia – biedny, chudy, przerażony i smutny. I tak też się nazywał, Smutek. Nie ukrywam, iż w odruchu litości złożyłam ankietę adopcyjną. Okazało się, że chłopak znalazł szybko dom, ale Fundacja wysłała nam zapytanie czy przygarniemy inną biedę.
W sobotę 7 listopada kręciliśmy krótki filmik o Fundacji Boksery w Potrzebie.
Goście -wolontariusze i właściciele naszych czworonogów przybyli w ilości ponad 20 osób wraz ze swoimi boksiowymi pociechami. Była to nasza niezrównana ekipa filmowa
Przyjęłam ją pod swój dach po długich rozważaniach i niepewności przeszło trzy lata temu. Bo przecież to starszy pies, którego historii nie znałam, zarówno tej życiowej jak i zdrowotnej. Ale przede wszystkim dlatego, czy podołam, czy nas pokocha, zaufa, czy odnajdzie swój dom i „przyjaciela” .